Синов вақтида сабр қилиш
Муаззин Билол ибн Рабоҳ (Р.А)нинг озор ва мусибатларга бардошлари.
Аз-Зубайр ибн Бакор Урва ибн аз-Зубайр (Р.А)дан ривоят қилади: «Билол (Р.А) Бани Жамҳ қабиласидаги бир аёлнинг қули эди. Улар Билол (Р.А)нинг мушрик бўлишини хоҳлаб, уни Макканинг жазирама иссиғида азоблашар ва унинг орқасини қайноқ қумга босишар эди. Билол (Р.А) эса: «Аҳад, Аҳад, (яъни Аллоҳ яккаю-ёлғиздир)», - дер эди. У шу ҳолатда турган пайтида унинг олдидан Варақа ўтиб кетаётиб: «Эй Билол, Аҳад дегин, Аҳад дегин», дер эди. Бу ҳам «ал-Исоба» китобида келгани каби соғлом санадли ривоятдир.
Абу Наъим «ал-Ҳилйа» китобида Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан қилган ривоятни келтириб шундай деган: Билол (Р.А)ни азоблашаётган пайтда унинг олдидан Варақа ибн Навфал ўтиб қолар эди. Билол (Р.А) эса тинмай «Ахад, Аҳад», - дер эди. Шунда Варақа унга: «Аҳад дегин, эй Билол, Аҳад. Сен фақат Аллоҳдангина қўрққин», - дер эди. Яна бир куни улар Билолни азоблашаётган пайтда уларнинг олдиларидан Абу Бакр Сиддиқ (Р.А) ўтиб қолдилар ва Умайяга қараб: «Бу бечора тўғрисида Аллоҳдан қўрқмайсанми? Уни қачонгача азоблайсан?» - дедилар. Шунда Умайя унга: «Буни сен буздинг, энди уни бу ҳолатдан ўзинг қутқар», - деди. Абу Бакр (Р.А) эса: «Шундай қиламан ҳам. Менда сенинг динингда бўлган бундан-да бақувват, бундан-да кучли бир қора қул бор, ўшани сенга бераман», - дедилар. Умайя: «Хўп, майли», - деди. Абу Бакр: «У сеники», - дедилар. Абу Бакр унга ўша қулни бердилар. Билолни эса Умайядан олиб, озод қилиб юбордилар. Абу Бакр Маккадан ҳижрат қилишдан олдин олти нафар мусулмон қулни озод қилганлар. Билол уларнинг еттинчисидир.
Яна Абу Наъим «ал-Ҳилйа» китобида ибн Исҳоқдан шундай ривоятни келтиради: Қуёш обдан қиздирган паллада Умайя Билол (Р.А)ни олиб чиқиб, Макканинг қумига чалқанчасига ётқизар эди. Сўнг катта бир харсанг тош олиб келиб, унинг устига бостиришни буюрар эди. Кейин унга: «Сен то ўлиб кетгунингча ёки Муҳаммадга кофир бўлиб, Лот ва Уззоларга ибодат қилмагунингча шундай азобланаверасан», - дер эди. Билол эса шундай қийин аҳволда турган бўлишига қарамай: «Аҳад, Аҳад», - дер эди. Аммор ибн Ёсир (Р.А) Билол (Р.А) ва унинг дўстларини, улар йўлиққан қийинчиликларни ҳамда Абу Бакр (Р.А) уни озод қилганини (Абу Бакр (Р.А) кўп қул озод қилганлигидан унинг исми Атиқ, яъни қул озод қилувчи бўлиб қолган эди) хотирлаб бир неча байт шеър айтган. Унда жумладан шундай сатрлар бор:
Аллоҳ Билол (Р.А) ва унинг дўстлари номидан Атиқни яхшилик билан мукофотласин.
Аллоҳ Таоло оқил инсонлар эҳтиёт бўлишлари лозим бўладиган нарсалардан эҳтиёт бўлмай, Билол (Р.А)га озор етказишни қасд қилган Фокиҳ ва Абу Жаҳлни шарманда қилди.
Оқил инсонлар оламлар Раббисини якка деб билиш ҳамда: Аллоҳ менинг раббим эканлигига гувоҳлик бераман, дейиш билан Аллоҳнинг азобидан эҳтиёт бўладилар.